Home » Hunebedden » Trechterbekervolk

Trechterbekervolk

De vraag hoe het Trechterbekervolk de hunebedden met een minimum aan technische middelen kon bouwen, heeft de mensen altijd geïntrigeerd

 

Bouwvallige stones

Er is geen reden tot twijfel over het gevoelsleven van de bouwers van de hunebedden. Het waren mensen zoals wij met emoties, vreugde en verdriet. Ongetwijfeld golden er binnen de kleine gemeenschappen bepaalde gewoonten, waarden en normen. Ze waren in staat in gezamenlijkheid hunebedden te bouwen.

Voor een dergelijke onderneming is overleg, inzicht, besluitvorming, planning en leiderschap nodig. Anders van vorm wellicht dan we in de huidige samenleving vinden, meer of minder democratisch, maar met een zekere kennis en inzicht. Hunebedden ontstonden immers niet vanzelf. Ze zijn gebouwd met praktische hulpmiddelen en met bouwkundig inzicht, anders hadden ze de millennia niet getrotseerd.

Het inzicht van de bouwers en de kwaliteit van hun bouwwerken kunnen we spiegelen aan een gebeurtenis van meer recente datum. In de zomer van 2002 werd op initiatief van Martijn Aslander in Borger een hunebedfestival georganiseerd met verschillende activiteiten. Aanleiding was het 50-jarig bestaan van de plaatselijke scoutinggroep. Hij bedacht het plan het feest op te luisteren door een hunebed te bouwen. Het project kreeg de naam Gathering Stones.

Om de bouw realistisch te doen lijken besloot hij een grote flint van 4,6 ton van Delfzijl naar Borger te laten slepen. De andere benodigde flinten kwamen elders uit binnen- en buitenland en werden op het terrein per vrachtwagen afgeleverd.

In drie weken tijd werd met behulp van palen, touwen en zand een constructie gemaakt op een festivalterrein, waar allerlei activiteiten en feestelijkheden plaatsvonden. Het festival trok zo’n 10.000 bezoekers en enkele honderden mensen waren actief betrokken bij de uitvoering van het plan.

Het neo-hunebed zou als eigentijds monument dienst blijven doen. Maar ondanks hedendaagse inzichten en 5000 jaar bouwtechnische ontwikkeling moest burgemeester Slagman van Borger-Odoorn al spoedig besluiten het nieuwe hunebed te laten slopen vanwege mogelijk instortingsgevaar!

Neo hunebed

De manifestatie in Borger leidde tot de bouw van een tweede hunebed bij de buren in Westdorp. De Westdorpers bedachten een protestactie vanwege het enorme subsidiebedrag dat aan het Gathering Stones-evenement in het buurdorp Borger werd besteed. Ze bouwden op initiatief van H.Visscher met behulp van een shovel ’s avonds een hunebed op een mooie locatie in het dorp. De flinten werden door de locale bevolking ter beschikking gesteld. Op de Brink in het dorp werden ze met behulp van een shovel op elkaar gestapeld als een hunebed.

Het begon als een tijdelijk protest maar al snel werd besloten een vergunning aan te vragen bij de gemeente Borger-Odoorn.

Martijn Aslander, drijvende kracht achter Gathering Stones, had geen moeite met de protestactie. Volgens hem bestond er een theorie dat hunebedden gebouwd werden om de gemeenschapszin te bevorderen. Dat hoopte hij met Gathering Stones ook te bereiken. In Westdorp was de gemeenschapzin sterk genoeg om de bouw te doen slagen.

Anno 2012 staat het hunebed op zijn plek aan de Brink in Westdorp, voorzien van een paneel waarop de geschiedenis ervan wordt verteld.

 

Fake-hunebed in de locale politiek

Er sluimerde in Drenthe nog een plan tot het bouwen van een hunebed. Kan Hunebed Kunst zijn? Met die titel gingen leden van de Asser gemeenteraad in 2003 in open brieven onderling een discussie aan. Het was een idee van de Rolder flintenliefhebber, kunstenaar en politicus Arie Fonk, een hunebed te bouwen in het centrum van Assen.

Zijn plan zorgde voor enig rumour in de Asser gemeenteraad en deed de Asser politicus Egbert Prent en zijn mede-raadslid Fred van den Beemt naar de pen grijpen. Prent zag wel wat in het idee, een ontmoetingsplek en vooral als een sprekershoek: ‘Zie je het al voor je? Op dat barricaden-hunebed een spreker, met aan zijn voeten, zittend op de stenen, een aandachtig luisterend publiek? Ik ben er dan ook geen tegenstander van, mits het doel ook een ‘speakerscorner’ zou kunnen zijn.’

Van den Beemt, vice-voorzitter van de Asser gemeenteraad en als vrijwillig bestuurder actief in archeologische en (pre-) historische kringen, reageerde in mei 2003 per open brief en vind het namaken van een hunebed maar een goedkoop plan en tevens geschiedvervalsing. Hij wijst fijntjes op de namaak hunebedden bij campings en restaurants en daar moet er wat hem betreft niet één van bijkomen. Ieder fake-hunebed is er één te veel, schrijft hij.

Het plan van Fonk landde niet op de gewenste plek. Het Koopmansplein in Assen zal geen fake-hunebed zien.